Turks Studentenprotest tegen de 'Syrische Nationale Coalitie' en de FSA-bendes in Syrië

In de Bilgu universiteit van Istanboel was een forum georganiseerd om de situatie in Syrië te belichten vanuit het perspectief van de 'oppositie', waarbij voormalige voorzitters van de zogenaamde Syrische Nationale Coalitie, George Sabra (1) en Abdul Basit Sieda aanwezig waren.

Student spreekt tegen voormalige leiders van Syrische Nationale Coalitie op universiteit Istanbul

Zij werden geconfronteerd met een groep studenten die veridieke informatie gaf over wat er gebeurd is in Syrië, waarbij ze verwezen naar bijvoorbeeld een bomaanslag op de universiteit van Damascus (2). Ook werd gesproken over massaslachtingen en etnische zuiveringen door het zogenaamde Vrije Syrische Leger. Sabra en Sieda werden neergezet als grote leugenaars. Hear, hear!

NOTEN

(1) http://iraansnieuws.blogspot.nl/2013/04/george-sabra-het-tijdelijke-hoofd-van.html

(2) http://iraansnieuws.blogspot.nl/2013/03/weer-eens-15-doden-door.html

Twee Dissidenten stappen uit de Syrische Nationale Raad (SNR): "De SNR is een Illusie"

In een bericht dat verscheen op RT (1) kwam naar voren dat er twee dissidenten uit de Syrische Nationale Raad zijn gestapt. Zij hebben dat gedaan omdat ze vinden dat deze Raad een illusie is die vooral wordt voorgezeten door een paar autocraten die veelal van mening verschillen met de activisten binnen Syrië zelf.

De Syrische Nationale Raad, die door onze Uri ook is erkend als vertegenwoordiger van het Syrische volk, is een groepje bannelingen die wordt voorgezeten door een Parijse professor. Zij worden vooral gebruikt als marionetten voor Westen om de mythe van democratisering luister bij te zetten en zo een machtswisseling in Syrië te kunnen forceren.

Update 16 maart 2012: de groep van dissidenten die volgens (2) uit drie man bestond zeiden ook dat de Syrische Nationale Raad vooral haar best doet om de wens van buitenlandse mogendheden te behartigen. Zij zeiden dat ze niet verantwoordelijk willen zijn voor nog meer geweld in Syrië. Alain Juppé, de Franse minister van Buitenlandse Zaken, heeft op vrijdag 16 maart er nogmaals voor gepleit om de Syrische oppositie te laten samenwerken onder de vlag van hun professor Ghalioun van de Parijse universiteit.

(1) http://rt.com/news/line/2012-03-14/#id27937
(2) http://www.presstv.ir/detail/232032.html

'Vrije Syrische Leger' weigert de Syrische Nationale Raad te erkennen

In de onderstaande bijdrage van RT kunnen we rond 4'30" horen dat het allegaartje van Syrische (en niet-Syrische) oppositievechters de door het westen naar voren geschoven clubje van de Parijse professor Burhan Garhioun, helemaal niet erkend.

Dit laat nog maar eens duidelijk zien dat de Europese Unie eigenlijk vooral haar eigen favorieten heeft erkend als legitieme vertegenwoordigers van het Syrische volk, maar dat niet alleen het gewone Syrische volk er niets over te zeggen heeft, en dat zelfs de strijders tegen de overheid deze club van pro-westerse/Saudische belangen niet erkennen.

Patrick Hayes zegt in deze bijdrage dat hij niet vindt dat Kofi Annan iets te zoeken heeft in Syrië. Ik heb daarentegen wel vertrouwen in deze man (2). Het idee van een dialoog tussen de verschillende partijen moet in mijn ogen juist enorm worden gesteund. Het is wel de grote vrees van het Westen, want zij willen geen vrede, zij willen - net als de meeste golfstaten -  vooral af van Assad.

bron:
(1) http://rt.com/news/syrian-rebels-retreat-homs-607/
(2) http://iraansnieuws.blogspot.com/2012/03/wordt-de-rol-van-kofi-annan-in-syrie.html

Burhan Ghalioun: De Franse Marionet voor Machtsovername in Syrië?

De manier waarop het Westen samen met de Golfstaten opereert om in Syrië de regering omver te werpen vertoont veel overeenkomsten met de manier waarop Libië uiteindelijk is geruïneerd. In Libië was er al in een vroeg stadium het gezicht van Jalil die samen met de Amerikaanse Libiër Jibril de wereld rondtrok om politieke steun te verwerven voor de 'overgangsregering' in dat land.

Dat was uitermate succesvol. We kennen de foto's van Sarkozy die vrolijk doet met Jalil (zie afbeelding)

Sarkozy was destijds de eerste om niet langer de regering van Libië te erkennen en gewoon zelf in te zetten op hun eigen vrienden. In het geval van Syrië konden ze jammergenoeg geen gebruik maken van Jalil (die inmiddels ook weinig populair meer is in Libië), maar gelukkig hadden ze nog een professor die al geruime tijd in Parijs woont, de heer Burhan Ghalioun (hieronder te zien samen met de nieuwe vlag, zoals dat hoort).

Nu is deze man als politiek vertegenwoordiger van een in de haast opgerichte Syrische Nationale Raad (SNC) aangesteld en prompt wordt hij en zijn club van niet in Syrië wonende Syriërs erkend door allerlei landen als vertegenwoordiger van het Syrische volk. Een knap staaltje democratie, want het volk in Syrië staat het er helemaal buiten en heeft niet kunnen kiezen.

Maar gezien vanuit het perspectief van de westerse arrogantie bepalen zij eerst dat een regering moet opstappen en dan plaatsen zij mensen die hun beter gezind zijn, en dan natuurlijk ook het liefst iemand die vriendelijk is voor Israël, Saudi Arabië en die de banden met Iran wil verbreken. Dat kunnen we allemaal terugvinden in Barhun Ghalioun (1, 2).

Hier zien we de heer Ghalioun de handen schudden van de minister van buitenlandse zaken, Alain Juppé. Hieronder kunnen we hem ook gezellig zien keuvelen met de Israëlische minister van Oorlog, Ehud Barak (foto's overgenomen van Mediawerkgroep Syrië, 3)

Voetnoten
(1) http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2012/02/25/vrienden-van-syrie-erkennen-de-syrische-nationale-raad/
(2) http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2011/12/10/syrische-oppositieleider-wil-banden-met-iran-breken/
(3) http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/