Wat is er toch allemaal gebeurd waardoor zo'n strategiewijziging mogelijk is geworden? Misschien wel omdat er veel Fransen zijn gearresteerd in Homs, waardoor Frankrijk sindsdien wat minder hard aan het schreeuwen is? Misschien wel omdat Homs - het bolwerk van het internationale verzet tegen de regering - volledig ontmanteld is door het regeringsleger, waardoor hun militaire machtspositie is verdampt?
Vandaag liet een andere Parijs lid van de Syrische (inter-)Nationale Raad, naast de Parijse professor Burhan Ghalioun die de club leidt, Bassma Kodmani, weten dat zij het verwelkomen als de Syrische regering meewerkt aan een plan dat een einde maakt aan de onderdrukking en het bloedvergieten (2).
Als de bannelingenregering - die geen enkele legitimiteit heeft om te spreken namens het Syrische volk - nou ook nog serieus gaat praten met Annan, dan ontstaat er misschien een mogelijkheid dat de landen die de regering van Assad de laatste maanden voor rotte vis hebben uitgemaakt, wellicht gaan overwegen om de huidige regering toch weer te erkennen. In het bovenstaande filmpje wordt gesproken over Turkije, die er alles aan zou doen om de regering van Assad te laten vallen.
Als landen als Irak, Libanon en Egypte nu ook weer durven te spreken tegen de machtige oliestaten als Saudi Arabië en Qatar, dan zou er misschien zelfs iets van verzachting kunnen optreden wat betreft de vrij agressieve houding van de Arabische Liga.
Laten we hopen dat we een vredige oplossing mogen gaan meemaken in Syrië, en dat ook de agressie richting Iran tot een halt komt en dat de NAVO snel vertrekt uit de regio en er voor de komende 100 jaar ook niet meer zal terugkomen.
(1) http://iraansnieuws.blogspot.com/2012/03/syrische-oppositie-wil-niets-weten-van.html
(2) http://rt.com/news/syria-accept-annan-peace-plan-545/
(3) http://www.presstv.ir/detail/233380.html
