Terwijl de Amerikanen knarsentandend toe moeten kijken hoe de Russen de terroristenbendes in Syrië wél effectief lijken aan te pakken, merken deze terroristen van allerlei pluimage dat er nu werkelijk wat aan de hand is. Zo schreef ik al dat ze zich beginnen te verschuilen in en rondom moskees uit vrees voor de bombardementen, dat hun moraal een flinke dauw krijgt, en de laatste ontwikkeling behelst dat er niet langer sprake is van een onbegrensde hoeveelheid benzine.
Majoor Generaal Igor Konashenkov zei op zaterdag 10 oktober 2015 namelijk dat de Russische aanvallen ook gericht zijn op het vernietigen van allerlei opslagplaatsen van niet alleen munitie, maar ook van brandstof, om op die manier het vermogen om aan te vallen flink te reduceren. De nodige I.S.-ers zouden inmiddels ook gevlucht zijn naar het oosten en noordoosten.
Van dit artikel heb ik ook een youtube-variant gemaakt, die je hieronder ook zou kunnen bekijken. Het kan daarbij wel voorkomen dat je erg veel herkend van datgene je net gelezen hebt :)
Nu de Russen een week flink aan het inhakken zijn op de terroristische organisaties in Syrië wordt er door I.S. ook gereageerd op verschillende manieren. Zo zijn de laatste ontwikkelingen dat ze zich gaan verschuilen in en rond moskees. Ook zouden ze volgens de de onderminister van Defensie, Anatoly Antonov gebruik maken van lokale burgers die ze inzetten als een soort van menselijk schild (1).
I.S. Tanks met hun vlag der onverdraagzaamheid en vernietiging van andersdenkenden. Afbeelding afkomstig van (2)
Buiten deze effecten schijnen er ook vele duizenden terroristen op de vlucht te slaan. Volgens Russische berichten zouden er duizenden de grens bij Jordanië over zijn gevlucht uit angst voor de bombardementen vanuit de Russische straaljagers (2). Stel je toch eens voor dat er straks massaal allerlei terroristen hun biezen pakken en zich gaan mengen in de vluchtelingenstromen. Uiteindelijk zou dan Syrië en Irak vrij zijn van al die terroristenbendes, alleen leeft de mentaliteit dan vooral nog voort in de geest van al die lui uit meer dan 30 landen die daar de beest hebben uitgehangen, zogenaamd strijdend voor hun middeleeuwse interpretatie van volledige onverdraagzaamheid van de Koran.
We wisten al langer dat de NAVO een oorlogszuchtige, onbetrouwbare organisatie is. Het mooiste voorbeeld hiervan is natuurlijk wel de wijze waarop ze de terroristen van Libië hebben gesteund in hun gewelddadige staatsgreep tegen Moammar Gaddafi, tegen de wens in van de Veiligheidsraad. Verder weten ze de situatie in de Oekraïne ook maximaal uit te buiten door de landen aan het Oosten van de NAVO volop te ondersteunen met militairen, waarbij ook het nodige trommelgeroffel is te horen over vermeende plannen van Rusland om Europa binnen te vallen...
Nu Rusland echt serieus de terroristenorganisaties in Syrië aan het aanpakken is - omdat de Verenigde Staten alleen maar halfslachtig wat deden omdat ze een andere agenda hebben - raakt de NAVO ook geïrriteerd: zij willen liever zelf de macht hebben voor dit soort interventies, maar dat staan de statuten niet toe. Het is dan ook een uitgelezen kans om wellicht betrokken te raken in het Syrisch conflict als de Russen af en toe een foutje maken door per ongeluk even in het Turkse luchtruim te komen, waarschijnlijk omdat er zoveel terroristen ook te vinden zijn in de grensstreken.
De Russen hebben verklaard dat het ging om enkele seconden, en dat het maken had met een navigatiefout door slecht weer. De NAVO heeft het echter meteen over de mogelijkheid dat ze actief zouden kunnen worden omdat een land van het pact wordt aangevallen (!).
Als de NAVO-landen echt serieus een einde zouden willen maken aan de ellende in Syrië en daarmee ook aan de vluchtelingenstromen naar hun landen, dan zouden ze het initiatief van Rusland van harte moeten ondersteunen: zij pakken de boel tenminste echt goed aan. Maar nee, wat doet de NAVO: die proberen de Russen te pakken op ieder klein foutje dat ze maken. Erg ziek, maar wel passend bij de cultuur van een organisatie die ooit eens is opgericht als tegenwicht tegen de Sovjet-Unie, maar eigenlijk nauwelijks nog een recht van bestaan heeft.
Niet alleen heeft de heer al-Moallem een prachtige inzichtgevende speech gegeven, natuurlijk heeft Vladimir Poetin een wervelende en kritische toespraak gegeven bij de Algemene vergadering op maandag 28 september 2015, net voordat de aanvallen op de terroristen in Syrië zouden beginnen. Waarschijnlijk hoopte hij dat de Verenigde Staten hun wens tot een staatsgreep in Syrië zouden laten vallen, maar daar bleek President Obama niets voor te voelen.
Zoals je kunt verwachten als Rusland en Syrië militair gaan samenwerken, gaat de westerse propaganda-machine op volle toeren draaien. Ze waren waarschijnlijk even verrast, maar in een snel tempo komen er vele uitspraken en manipulaties vanuit de westerse media op ons af. Het is mijn ervaring dat het er werkelijk haast teveel zijn om bij te houden, maar het is toch wijselijk om er af en toe enkele uit te vissen, zodat je de berichtgeving wat kan neutraliseren.
Een mooi propanda-voorbeeld op twitter: op de linkerfoto staat dat
er op 30 september 30 burgers zijn omgekomen door Russische bombardementen. Op het rechterplaatje staat dat er burgers zijn omgekomen op 25 september door het Syrische leger: alleen staat er precies hetzelfde plaatje bij!
Putin zelf zei al dat er berichten waren over burgerslachtoffers voordat de eerste vliegtuigen waren opgestegen. De propaganda werkt vaak slim, maar soms ook wel erg doorzichtig (3,4, 5).
Rusland valt nu enkele dagen doelen aan in voornamelijk het Westen van Syrië. Er wordt door de VS meteen gezegd dat Rusland bezig is met het aanvallen van de gematigde rebellen om Assad 'in het zadel' te houden. Wat is daar nou van waar? Wie het nieuws in Syrië heeft gevolgd weet dat er nauwelijks tot geen sprake meer is van een gematigd leger. We kennen de mislukte pogingen van de VS om wat gematigde Syriërs te trainen, maar die werden of meteen afgemaakt door de aan al-Qaida gelieerde Jabhat-al-Nusra bendes, of ze liepen over en overhandigden daarbij ook meteen hun Amerikaanse wapens.
Het Syrische leger - dat overigens bestaat uit Syriërs van allerlei geloofsovertuigingen - heeft te kampen met twee fronten: het front tegen al-Nusra en vele honderden brigades in vooral het zuiden, westen en noorden van Syrië, en daarnaast de Islamitische Staat die zich vooral in het Oosten en langs de Eufraat bevinden. Het is natuurlijk voor het Syrische leger wenselijk als ze hun aandacht kunnen richten op één vijand in hun land, en daarbij is de Islamistische Staat momenteel de allergrootste dreiging.
Als Rusland - die overigens zich i.t.t. de Verenigde Staten wel handelt binnen de internationale regels - ook haar aandacht richt op Al-Nusra dan pakken ze ook terroristische bendes aan, die niet veel onder doen voor Islamitische Staat wat betreft gewelddadigheid. Als de Verenigde Staten net doen alsof Rusland hun 'Vrije Syrische Leger' aanvalt dan weten ze dat dat leger nauwelijks bestaat, maar vooral bestaat uit extremisten van Jabhat-al Nusra, een organisatie die ze zelf in 2012 al hebben geplaatst op hun lijst van terroristische organisaties. Dit is overigens ook gedaan de door de VN Veiligheidsraad, Frankrijk, Australië, Engeland, Turkije, Canada, Nieuw Zeeland, Turkije, Rusland en zelfs door Saudi-Arabië. (1)
De Mannen van Jabhat-Al-Nusra welke door de VS worden gesteund,
terwijl ze ze ook op hun lijst van terroristische organisaties heeft staan.
Rusland pakt ook deze terroristenbendes aan.
Al-Nusra werd door de Washington Post al beschreven als de meest 'succesvolle tak' van het Vrije Syrische Leger.
Het wordt op deze manier wel erg duidelijk dat de Verenigde Staten in een spagaat zitten wat betreft Syrië: enerzijds hebben ze alles wat tegen Assad is gesteund, danwel direct, dan wel via landen als Saudi-Arabië, Qatar en Turkije, maar anderzijds moeten ze ook net doen alsof ze ze bestrijden, maar dat mag niet te succesvol want dan zouden ze ook hun kans verspelen op de door hen zo gewenste staatsgreep op Assad.
Daarbij komt ook nog eens dat de Verenigde Staten zonder steun van de regering al een jaar lang totaal zonder enig succes bombardeert (2), en Rusland waarschijnlijk op deze manier - in nauwe samenwerking met de Syrische regering en met steun van Irak en Iran - veel effectiever kan zijn, wat de Verenigde Staten niet zint: zij willen liever de leiding hebben, en zoals ze al meerdere malen hebben laten zien, met totale minachting van de Verenigde Naties.
Kortom, we zouden het in het Westen moeten toejuichen dat Rusland samen met de Syrische Regering écht serieus is met het bestrijden van de terroristenbendes en Islamitische Staat in Syrië, waardoor de rust kan wederkeren in dit land in het Midden Oosten. Amerika lijkt een staatsgreep belangrijker te vinden dan het bestrijden van de terroristen in Syrië. Rusland helpt de regering van een soeverein land, dat al sinds 2011 te maken heeft met een toestroom van terroristen uit meer dan 35 landen, en wordt neergezet als ongewenst. Hoe gehersenspoeld moet je zijn om de aanval op terroristen in Syrië alleen te steunen als de VS het zonder enig succes doen, maar tegen de Russische acties te zijn?
Op 27 september 2015 heeft Frankrijk voor het eerst in Syrië gebombardeerd. Zij zouden in het Oosten van Syrië een opleidingskamp hebben verwoest (1).
Wat vooral interessant is de creatieve manier waarop de Franse President deze schending van het Internationaal recht verdedigt. Hij doet weer op een andere manier dan dat Nederland zou gaan doen mochten ze alsnog besluiten ook in Syrië, zonder de steun van de regering van het land, te gaan bombarderen.
Hollande stelt dat hij het recht heeft om in een soeverein land te bombarderen omdat Islamitische Staat een directe dreiging is voor Frankrijk. Wat hij hiermee zegt is eigenlijk: maakt niet uit waar een mogelijke dreiging voor Frankrijk zich bevindt, wij hebben het recht de regels van de Verenigde Naties te negeren en gewoon te bombarderen waar wij het willen.
Stel je eens voor dat een land als Saudi-Arabië het idee heeft dat er in Frankrijk een stel terroristen zijn die een gevaar zouden kunnen opleveren voor het land...zij zouden dan volgens deze creatieve Franse regel ook het recht hebben om Frankrijk te bombarderen. Eigenlijk mag ieder land een ander land bombarderen als hij denkt dat er terroristen zitten die het land bedreigen.
Je hoeft geen atoomgeleerde te zijn om te snappen dat een dergelijke verklaring een uitnodiging is om het VN-handvest meteen in de vuilnisbak te werpen, en ieder land weer gewoon te laten doen wat het wilt, zonder daarbij de soevereiniteit van andere landen te erkennen.
Nederland gebruikt hiervoor een andere creatieve insteek, die evenmin strookt met het VN-handvest (2), namelijk dat het redelijk is om in een ander land te gaan bombarderen - zonder de toestemming van dat land - omdat het buurland om hulp had gevraagd, in dit geval dus Irak. Dus omdat Irak zegt dat er in Syrië moet worden gebombardeerd, mag je best in Syrië je bommen laten vallen.
De Verenigde Staten en hun trouwe makkers uit Saudi-Arabië (3) doen verder niet moeilijk: die nemen niet eens moeite om binnen de regels van het Internationaal Recht te blijven: die vinden zelf dat ze gewoon mogen bombarderen, klaar uit.
Nu er zich een meerderheid heeft afgetekend in de tweede kamer die voorstander is om ook zonder VN-mandaat Syrië te gaan bombarderen lijkt ook Nederland dezelfde overtreding te gaan maken tegen het VN-handvest zoals landen als de Verenigde Staten en sinds kort ook Australië. Het is namelijk erg simpel: je mag een soeverein land alleen bombarderen met steun van de regering óf met goedkeuring van de veiligheidsraad.
Bert Koenders - Minister van Buitenlandse Zaken
In een brief van juni 2015 probeert Bert Koenders (1) - die overigens zelf net zoals zijn partij gelukkig niet zo'n voorstander is van het bombarderen van Syrië - aan de tweede kamer uit te leggen dat er met wat gegoochel toch wel een soort van mandaat zou kunnen zijn om Syrië aan te vallen, zonder toestemming van de Syrische overheid. Er worden vage argumenten boven water gehaald als 'Omdat Irak om hulp heeft gevraagd mag Syrië aangevallen worden omdat vandaar uit steeds terroristen van Islamitische Staat vandaan komen. Ze kunnen daar hergroeperen en dat dient te worden voorkomen'.
Een ander schijnargument dat wordt ingezet is dat het Syrische Leger geen invloed heeft in Syrië en dat het daarom kan worden genegeerd. Daar kun je natuurlijk ook niet mee aankomen. Ook al heeft het Syrische Leger beperkte macht in het Noorden en Oosten van het land kun je dat zeker niet zeggen voor het dichtbevolkte gebied in het westen van het land. Je zou namelijk ook kunnen inzetten op het helpen van het nationale leger van Syrië om zo ze beter in staat te stellen de terroristen van Islamitische Staat te verdrijven uit Syrië.
De oogarts Bashar Assad is waarschijnlijk te onafhankelijk geweest ten opzichte van Israël en het Westen waardoor hij is neergezet
De Syrische President Assad strijdt al jaren
tegen terroristen in zijn land, maar wordt
tegengewerkt door Westerse landen die juist
de strijd tegen de overheid stimuleren
als een demonische dictator van een man die zijn volk meedogenloos zou onderdrukken. Zoals de Russische President Poetin recentelijk nog zei vluchten de mensen uit Syrië niet weg voor het nationale leger, maar voor de extremistische koppensnellers van Islamistische Staat.
Het zou Nederland sieren als we de onmiddelijk zouden stoppen met het steunen van het gewapend verzetsgroepen tegen de overheid die eigenlijk nauwelijks meer bestaan omdat ze allen behoren tot extremistische groeperingen. Laten we de seculiere overheid helpen om een vuist te maken tegen Islamitische Staat.
President Assad heeft deze week nog gezegd dat hij best bereid zou zijn om met het Westen samen te werken in de strijd tegen ISIS, maar dat hij er dan wel zeker van moet zijn dat ze niet achter zijn rug om proberen een staatsgreep tegen de huidige regering op te zetten, wat al jaren de officiële boodschap is van o.a. Nederland: wij steunen de oppositie tegen de regering en we vinden dat President Assad moet opstappen. Hoe arrogant kun je zijn?
Als we de steun kunnen krijgen van de Syrische overheid dan kunnen we samen met Rusland, Iran werken aan de vernietiging van I.S., want het is wel duidelijk dat een jaar bombarderen door de illegale 'coalitie' van de V.S., Turkije en Saudi-Arabië alleen maar tot uitbreiding van I.S. heeft geleid, wat ook niet vreemd is als je bedenkt dat deze landen juist de afgelopen jaren er alles aan hebben gedaan om President Assad ten val te brengen door alle mogelijke oppositiekrachten te sponsoren, ongeacht hoe extremistisch ze waren.
Je hoeft je geen zorgen te maken over het ontbreken van een VN-mandaat als je de steun hebt van de regering van het land zelf. Op die manier kun je veel effectiever het land bombarderen. Samenwerking met Syrië impliceert wel ook het luisteren naar de regering die al jaren van de daken schreeuwt dat het buurland Turkije genadeloos terroristen over de grenzen naar Syrië stuurt om daar niets dan vernieling aan te richten. Ook dienen dan de ogen geopend te worden voor de gruwelijke rol die Saudi-Arabië heeft gespeeld in het leveren van miljarden aan wapens voor het stichting van hun Salafistisch droomkalifaat in Syrië en Irak.
Daarbij komt dat dan ook dient te worden erkend dat juist Rusland, Iran en Hezbollah het bij het rechte eind hadden om de legitieme regering van Syrië te steunen in hun strijd tegen het moslim-extremisme. Vermoedelijk is het Westen nog niet klaar om dat werkelijk onder ogen te zien, waardoor het lijden van de Syrische bevolking nog verder wordt verlengt.
Update 24 september 2015: Ik ontdekte vandaag dat ook de minister van Buitenlandse Zaken van Oostenrijk, de heer Sebastian Kurz, al op 8 september heeft voorgesteld om samen met het Syrische Leger op te trekken tegen ISIS (3).
Overigens is ook de voormalige Secretaris Generaal van de VN, Kofi Annan, geen voorstander van het bombarderen van Syrië door Nederland zonder duidelijk mandaat van de VN (4).
Zoals bekend hebben de Verenigde Staten langere tijd met hun zogenaamde 'andere vrienden van Syrië' zoals ze zich destijds noemden (waar Nederland zich ook toe rekende; ze hebben zelfs nog een bijeenkomst georganiseerd in Schevingen (1)), het doel gehad om een staatsgreep te forceren in Syrië: zij wilden alles in het werk stellen om Assad weg te werken en een bewind te installeren die pro-westers zou zijn.
Uri Rosenthal was minister van Buitenlandse Zaken toen de Syrische burgeroorlog ontstond. Hij steunde de vernieling van Libië en was ook een warm pleitbezorger voor de gewapende opstand tegen de Syrische regering, welke uiteindelijk heeft geleid tot de vorming van Islamistische Staat, meer dan 200.000 doden en de grootste vluchtelingenstroom naar Europa in tijden.
Ik zie onze minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal daar nog staan samen met o.a. de vertegenwoordigers van Saudi-Arabië, Turkije en Qatar. Samen zouden ze er wel eens voor zorgen dat de oppositie in Syrië goed geholpen zou worden. Uiteindelijk is die oppositie niets anders geworden dan de Islamistische Staat, die met bakken geld van Saudi-Arabië de staatsgodsdienst van dat land probeert door de kelen van de Syrisch-Iraakse bevolking te duwen, waarbij andersdenkenden worden onthoofd, danwel worden neergeschoten of in het gunstigste geval worden verjaagd.
Dan waren daar opeens de Amerikanen die vorig jaar besloten het gedrocht dat zij mede hebben laten ontstaan, namelijk de Islamistische Staat (2), te gaan bombarderen. Zij deden dat in Irak met steun van de regering, maar in Syrië zonder de steun van de overheid. Inmiddels lijkt de meerderheid van de tweede kamer dat ook prima te vinden, want waarop zouden we ons houden aan de conventies zoals die in het handvest van de Verenigde Naties zijn vastgelegd?
Het is raar dat een land dat vooral gebrand is geweest op de val van Assad en nu nog altijd meent te mogen bepalen wie er de baas mag zijn in Syrië, nu in datzelfde land bombardementen uitvoert tegen een gezamenlijke vijand. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Rusland en Iran de Verenigde Staten niet echt vertrouwen.
Majoor Generaal Qassem Soleimani, commandant van de Quds Force
van het Iraanse Islamic Revolution Guards Corps (IRGC)
Recentelijk heeft de Minister van Buitenlandse Zaken van Rusland nog onthuld dat hij van partners van de zogenaamde anti-IS coalitie heeft gehoord dat de VS weigerden bepaalde IS-stellingen te bombarderen, terwijl de informatie hierover was verstrekt (3).
Daarnaast heeft Majoor Generaal Qassem Soleimani, commandant van de Quds-divisie van de Iraanse Islamitische Revolutie Garde, gesteld dat de Verenigde Staten er helemaal niet op uit zijn om I.S. (of Daesh zoals ze in Iran worden beschreven) te vernietigen, maar dat ze eerder wat halfslachtig willen proberen de Islamtische staat te 'managen' (4).
Natuurlijk heeft President Assad van Syrië geen enkel vertrouwen in het Westen na hun vele jaren van steun aan de vernietiging van zijn land, waarbij hij vooral de continue steun van Turkije voor I.S. noemt, omdat Turkije niets kan doen zonder de steun van de VS (5).
"As for other countries, we have no veto on any country provided that it
has the will to fight terrorism and not as they are doing in what is
called “the international coalition” led by the United States. In fact,
since this coalition started to operate, ISIS has been expanding. In
other words, the coalition has failed and has no real impact on the
ground.
At the same time, countries like Turkey, Qatar, Saudi Arabia,
and Western countries which provide cover for terrorism like France, the
United States, or others, cannot fight terrorism. You cannot be with
and against terrorism at the same time. But if these countries decide to
change their policies and realize that terrorism is like a scorpion, if
you put it in your pocket, it will sting you. If that happens, we have
no objection to cooperating with all these countries, provided it is a
real and not a fake coalition to fight terrorism." (5)
Tijdens een persconferentie in Moskou zei de befaamde minister van Buitenlandse Zaken, Sergey Lavrov dat het Syrische leger momenteel de meest geschikte kandidaat is om te steunen in de strijd tegen de extremisten van Islamitische Staat. Hij verklaarde ook dat Rusland, Syrië zal blijven steun in deze strijd (2).
Hij voegde daar ook scherpzinnig aan toe dat veel van de spijtige ontwikkelingen in de regio het gevolg zijn van de Westerse landen die bezeten waren van het idee om de voor hen ongewenste regeringen ten val te brengen (1). Hij pleit er ook voor om vooral met de Syrische regering samen te werken om samen de krachten te kunnen bundelen om ISIS te bestrijden.
De minister van informatie van Syrië (1) voegt daar aan toe dat ook de landen die meenden Syrië te moeten straffen met economische sancties mede verantwoordelijk zijn voor de grote stroom van vluchtelingen hun kant op (2).
Het was duidelijk dat hij verwees naar de Europese Unie die nooit te beroerd is om landen economisch te boycotten om hun machtspolitiek kracht bij te zetten. Hoe lang blijven ze Assad nog straffen voor zijn strijd tegen de islamitische terreur in zijn land?
In een heerlijk stuk van de uitmuntende onderzoeksjournalist Willy van Damme (1) een analyse naar aanleiding van een uitgelekt stuk over de smerige praktijken van de Franse Geheime Dienst die de twee toekomstige leiders van de Oppositie-regering in Libië blijken betaald te hebben om hen later te kunnen herkennen, met als tegenprestatie het toekennen van allerlei oliedeals voor Frankrijk.
Bij wijze van uitzondering heb ik het betreffende stuk hieronder gekopieerd, met dank aan de heer van Damme voor zijn scherpte. Lees vooral ook zijn andere doortastende analyses.
De DGSE in actie
Het verhaal raakte publiek als een gevolg van de hetze in de VS van de Republikeinse Partij tegen de Democratische presidentskandidate Hillary Clinton. Centraal hierbij staan de emails die ze via haar eigen private server ontving en niet zoals het hoort via die van het ministerie van Buitenlandse Zaken toen ze in die functie overal rondtoerde.
Het betreffen ditmaal enkele emails afkomstig van een zekere Tyler Drumheller, een geheim agent van de CIA, die haar via adviseur Sidney Blumenthal bereikten. Deze mails handelen over wat er in 2011 rond Libië gebeurde en vooral dan over het Franse optreden daar.
De opstand tegen president Moeammar Kadhaffi begon officieel begin februari 2011 in de stad Benghazi en leidde tot de vorming op 27 februari 2011 van de Nationale Overgangsraad met Mustafa Abdoel Jalil en generaal Abdoel Fatah Younis. Waarna Frankrijk die Overgangsraad reeds op 10 maart erkende als zijnde de wettige regering van het land.
Mustafa Abdoel Jalil was volgens openbaar geraakte geheime documenten van de Amerikaanse geheime dienst CIA te koop/a vendre. In ruil voor Frans geld liet hij de regering van Moeammar Kadhaffi vallen en hielp hij zijn land zo mee in de vernieling. Op 5 maart 2011 wist hij al te zeggen dat een westerse land zijn Overgangsraad snel als de wettige regering zou erkennen. Hij kon het natuurlijk goed weten.
In wezen echter waren volgens een memo van de CIA van 22 maart 2011 er al eind februari geheime agenten van de Franse buitenlandse spionagedienst DGSE naar Benghazi getrokken en hadden er contact opgenomen met Jalil en Younis en hen geld en advies gegeven om zo’n raad op te richten.
Een ‘spontane’ opwelling
En mits ze de Franse belangen in Libië, vooral dan in de olie-industrie, zouden verdedigen zou men hen als de wettige regering erkennen. Nog volgens dit memo van Drumheller gingen Jalil en Younis hiermee akkoord.
Waarna dan in een zogenaamd spontane opwelling van verontwaardiging de Frans-Joodse intellectueel Bernard-Henri Levy op 4 maart 2011 met Jalil een gesprek had en luidkeels aan Sarkozy vroeg om die door ‘woesteling’ Kadhaffi bedreigde Libiërs te redden.
In wezen, zoals een memo van 5 mei 2011 stelt, was Levy daar alleen om de Franse zakelijke belangen te dienen. Misbruik makende van zijn status van journalist had hij nieuwe gesprekken met zijn Libische vrienden en zorgde hij ervoor dat de leiders van die Overgangsraad hun handtekening zetten onder de belofte zorg te dragen voor de Franse zakelijke belangen.
De Franse filosoof Bernard-Henri Levy (foto) wou het Libische volk in ‘bescherming’ nemen. Feitelijk verdedigde hij echter de Franse zakelijke belangen en offerde hij hiervoor zeer veel Libische mensenlevens op. Hier op deze foto wil hij eveneens het Syrische volk ‘helpen’. Ook in Oekraïne stond hij aan de kant van het ‘volk’ en steunde deze opperzionist volbloed fascisten zoals Pravy Sektor, de erfgenamen van de SS en de Holocaust.
Het eerste memo van Drumheller heette daarom ook: “How the French created the National Libyan Council, ou l’argent parle’ (Hoe de Fransen de Nationale Libische Raad stichten, of hoe geld praat). De contacten met de DGSE liepen volgens die nota’s via agenten van de DGSE in Cairo.
Franse zakenlui
Volgens het memorandum van 5 mei 2011 zouden daarbij ook zakenlui van onder meer Total, Vinci, EADS en Thalys gebruik makende van zogenaamd humanitaire vluchten in Libië verdere gesprekken gehad hebben met die Overgangsraad. Volgens een derde nota van de CIA van september 2011 zouden de Fransen daarbij geëist hebben dat ze 35% van de Libische olierijkdom zouden krijgen.
In de praktijk liep echter alles mis. Zo was er ook de Italiaanse oliegigant ENI – en Italië is de vroegere kolonisator – en lagen verder nog Russische en Chinese firma’s op de loer voor die buit. Bovendien werd Younis nadien op 28 juli 2011 in onopgehelderde omstandigheden vermoord. Volgens een nota van Drumheller op vraag van Jalil, toen de voorzitter van de Libische Overgangsraad.
Nicolas Sarkozy liet de Libische president Moeammar Kadhaffi (foto) vermoorden om zo beter de Franse zakenbelangen te dienen. In ruil kreeg Frankrijk sindsdien echter al een serie aanslagen van salafisten met links naar Libië.
Mustafa Abdoel Jalil nam op 21 februari 2011 ontslag als minister van Justitie onder Kadhaffi. De dag nadien was het de beurt aan Abdoel Fatah Younis, op dat ogenblik minister van Binnenlandse Zaken. Deze laatste werd toen gezien als ‘s lands machtigste man na Kadhaffi. Zij namen dus ontslag rond het ogenblik dat de Franse DGSE met hen gesprekken voerden.
